Жамбыл Жабайұлы (28 ақпан 1846, Жамбыл тауы – 22 маусым 1945, Алматы) - қазақ халық поэзиясының әйгілі тұлғасы, ХХ ғасырдың Гомері, өлең сөздің дүлдүлі, жырау, жыршы.

Туған жері – Жамбыл облысындағы Жамбыл тауының етегі, қазіргі Алматы облысы, Жамбыл ауданы, Жамбыл ауылы.

Жамбыл ақындық суырыпсалмалық өнерге қоса «Көрғұлы», «Шаһмардан» сияқты жыр-дастандарды жырлады. Оның «Шағым», «Жылқышы», «Шәбденге», «Сәт сайланарда», «Өстепкеде», «Патша әмірі тарылды», «Зілді бұйрық» өлеңдері елдің өмірін шыншылдықпен жеткізді. Қазан төңкерісінен кейінгі өзгерістерді «Туған елім» толғауында жырлады, бұл шығарма 1936 жылы жарық көріп, орыс тіліне аударылды.

Жамбылдың 1936–1945 жылдар аралығында шығарған жырлары 13 мың тармақтан астам, оның ішінде «Өтеген батыр», «Сұраншы батыр» сияқты эпикалық шығармалары бар. Ол эпик ақын, айтыс өнерінің дүлдүлі, абыз жырау әрі азаматтық саяси поэзияны қалыптастырушы. Халық поэзиясының дәстүрін жаңаша арнаға бұрып, жастарға үлгі боларлық шығармашылық мұра қалдырды.