Заман қадымда қазақ жұртында Жиренше шешен деген данышпан кісі өмір сүріпті. Бірде сол замандағы хандардың бірі оны сөйлетіп көру үшін шақыртқан екен.

Жиренше ханға кіргенде:

– Бір жасыңыз мың болсын! – деп сәлемдесіпті. Хан бұл сөзін ұнатпай:

– Шешен кісіден де осындай орамға келмейтін артық сөз шығады екен, – депті.

Сонда Жиренше шешен:

– Құлдық тақсыр, құп айтасыз, адам өзі мың жасамайды. Бірақ артында аты қалса, аты мың жасайды. Екіншіден, дүние де бір қызық дәурен. Бір күнінің өзі мың жылға татитын қызықпен өтсін деп айттым, – депті.

Хан бұл даналықты түсініп, риза болып, Жиреншеге арымас ат, тозбас тон сыйлаған екен. Бұл сый – өзіне бір мәртебе беріп, «қашан өлгенінше» уәзипада қалсын деген белгі болыпты.