Қазақ қоғамында жар таңдау тек ата-ананың шешімімен шектелмеген. Кей кезеңдерде жастарға бірін-бірі көріп, танысып, өнері мен мінезін бағалауға мүмкіндік беретін «қыз көру» дәстүрі болған.

Жігіт алыстағы ауылда тәрбиелі, көрікті немесе өнерлі қыз барын естісе, достарын ертіп сол ауылға барған. Қонақтарды ауыл жастары қарсы алып, қыздар мен жігіттер ән айтып, айтысып, түрлі өнер сайыстарына қатысқан.

Мұндай кездесулерде қыздар да жігіттерді бағалап, өз пікірін ашық білдіре алған. Яғни бұл тек жігіттің қыз таңдауы емес, екі жақтың бір-бірін танып-білуіне мүмкіндік берген орта болған.

Егер екі жас бірін-бірі ұнатса, кейін олардың отбасылары арасында құдалық басталуы мүмкін еді.

Әрине, мұндай еркіндік барлық жастарға бірдей берілмеген. Дәстүр қоғамның кезеңіне, отбасының жағдайына және әлеуметтік ортасына қарай өзгеріп отырған.

Бүгінгі көзқараспен қарағанда, қыз көрудің ең қызықты тұсы – жастарға бір-бірін отбасылық келіссөздер басталғанға дейін танып-білуге мүмкіндік беруінде.