Ертеде Қаратаудың баурайында елге сыйлы, дәулетті бір бай өмір сүріпті. Бар байлығынан да артық көретіні – жалғыз қызы екен. Ол қызын ештеңеден кем қылмай, бар жиғанын соған арнайды.

Қызы бойжеткенде алыс ауылдың бір тәрбиелі, текті жігіті құда түседі. Бай келісімін беріп, қыз ұзату тойына дайындала бастайды. Ол қызының ұзату тойы ел аузында қалсын, ал жасауы ханның қызынан кем болмасын деп ниет етеді.

Ел ішіндегі ең шебер ұсталар мен зергерлер қалыңдыққа арнап әшекейлер, зерлі киімдер, кілемдер, сандықтар мен түрлі тұрмыстық бұйымдар жасайды. Бірі күміспен күптелсе, енді бірі алтынмен апталады. Тіпті жаңа тігілетін киіз үйге дейін әшекеймен безендіріледі.

Дайындық аяқталған соң, жасау артылған түйелер ұзын керуен болып сапқа тұрады. Керуен басында биік сәукеле киген қалыңдық, соңынан туған-туыстары, жеңгелері, құрбы-құрдастары ілеседі.

Қызы жолға шығар сәтте әкесі жасаудың бәріне көз жүгіртіп:

– Қызым, көңілің тола ма? Бар жиған-тергенімді ақ батаммен саған арнадым. Барған жеріңде бақытың баянды, тұрмысың берекелі болсын, – дейді.

Қыз жасауды мұқият қарап шығып, алтын мен күміске малынған дүние-мүліктің арасынан итіне арналған күміс тостағанды байқап қалады.

– Неліктен бұл тостаған күмістен ғана жасалған? – дейді ол ренішпен. – Оны да алтыннан жасауға болмай ма еді?

Бай қызының бұл сөзіне алғашында сене алмай қалады. Бар байлығын қызының бақыты үшін аямаған еді.

– Осыншама мол дүниенің ішінен көзіңе түскені жалғыз күміс тостаған ғана ма? – дейді ол қапаланып. – Бардың қадірін білмеген адам азға да ешқашан разы болмайды.

Бірақ қызы айтқанынан қайтпайды.

Сонда ашуға булыққан әкесі қос қолын көкке жайып, қызының бүкіл жасауымен бірге осы жерде мәңгі қатып қалуын тілейді.

Сол сәтте-ақ қатты дауыл тұрып, аспанды қара бұлт қаптайды. Қалыңдық та, жасау артқан түйелер де, керуенге ерген адамдар да сол күйі тасқа айналып кетеді.

Содан бері Қаратаудың қойнауында ерекше жартас сілемі бой көтеріп тұр. Алыстан қарағанда оның бейнесінен сәукеле киген қалыңдықты, тізбектелген түйелерді және ұзап бара жатқан жасау керуенін анық көруге болады.

Халық бұл жерді содан бері Келіншектау деп атап кеткен.

Ал көне аңыз адамға қанша байлық бұйырса да, қанағат пен шүкіршілік болмаса, оның ешқайсысы бақыт әкеле алмайтынын еске салады.